عمده‌ترین چالشهای «اینترنت اشیاء»

به گزارش خبرنگار علمی باشگاه خبرنگاران پویا؛ به شبکه‌ای درونی از دستگاه‌های فیزیکی، وسایل نقلیه، ساختمانها و موارد دیگر تعبیه شده با الکترونیک، نرم‌افزار، سنسورها، رله و شبکه اتصال که این اشیاء را قادر به جمع‌آوری و تبادل اطلاعات می‌کند، «اینترنت اشیاء» می‌گویند.

به‌طور کلی این مقوله به بسیاری از چیزها شامل اشیاء و وسایل محیط پیرامون‌مان که به شبکه اینترنت متصل و توسط اپلیکیشنهای موجود در تلفنهای هوشمند و تبلت کنترل مدیریت می‌شوند، اشاره دارد یا به عبارت دیگر اینترنت اشیاء به شبکه‌ای از دستگاه‌های الکترونیکی گفته می‌شود که دارای یک آدرس IP بوده و از طریق اینترنت به هم متصل می‌شوند.

واژه «چیزها» در عبارت اینترنت اشیاء می‌تواند به طیف گسترده‌ای از دستگاه‌ها مانند ایمپلنت نظارت بر قلب، فرستنده زیست تراشه در حیوانات مزرعه، حلزونهای الکتریکی در آبهای ساحلی، خودروهای دارای سنسور، دستگاه‌های تجزیه و تحلیل DNA برای نظارت بر محیط زیست یا دستگاه‌های عملیات میدانی که به آتش‌نشانان در عملیات جستجو و نجات کمک می‌کند، اطلاق شود.

مطالعات بین‌المللی درباره این حوزه فناوری و چالشهای پیش‌روی آن می‌گوید که تا سال ۲۰۲۰ بالغ بر ۵۰ میلیارد دستگاه متصل به اینترنت وجود خواهد داشت و تا پایان سال جاری میلادی (۲۰۱۷) بیش از ۲۸ میلیارد دستگاه اینترنت اشیاء در دنیا تولید خواهد شد؛ این میزان تولید طی سالهای ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ به ترتیب به ۳۴ و ۴۹ میلیارد می‌رسد.

عمده‌ترین کاربردهای اینترنت اشیاء طی این سالها «مراقبت از سلامت» و «ماشین هوشمند و سرویسهای ابری خودکار» خواهد بود و چالشهایی که در ارتباط با آن مطرح است شامل «اتصال»، «پیچیدگی» و «امنیت» است.

تحقیقات مربوط به حوزه تأمین امنیت اطلاعاتی نشان می‌دهد که بسیاری از دستگاه‌های گسترش یافته اینترنت اشیاء، سیستم امنیتی قابل اتکایی ندارند.

با این حال پیشتازترین برنامه‌های اینترنت اشیاء در زمینه «خانه هوشمند»، «شهر هوشمند» و «شبکه‌های هوشمند» خواهد بود.

انتهای پیام/

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *